Cena za element — kiedy ten wskaźnik pomaga, a kiedy myli

Jak się go liczy

Dzielisz dzisiejszą najniższą cenę przez liczbę elementów w zestawie. Wychodzi kwota za klocek. Pokazujemy ją przy każdym zestawie, który ma podaną liczbę elementów — liczoną z ceny dnia, a nie zapisaną w bazie, żeby zgadzała się z tym, co widzisz obok.

Kiedy działa

Dobrze sprawdza się w jednej sytuacji: gdy wybierasz między dwoma zestawami tego samego typu. Dwa średnie zestawy z tej samej serii, bez licencji, o zbliżonej liczbie figurek — tu różnica w cenie za element faktycznie mówi, który jest lepiej wyceniony.

Kiedy myli

Poza tym przypadkiem wskaźnik ma kilka systematycznych wad:

• Licencja. Zestawy oparte na filmie, grze czy marce zewnętrznej są droższe z powodu opłaty licencyjnej. Wyjdą gorzej w przeliczeniu na element i nie wynika z tego nic o jakości ani o okazji.
• Wielkość elementów. Duże części — płyty bazowe, elementy pojazdów, duże figury — liczą się jak każda inna. Zestaw z dwustu dużych elementów i zestaw z dwustu drobnych to zupełnie inne produkty o tej samej „cenie za element”.
• Minifigurki. Figurka to w katalogu kilka elementów, a w cenie znacznie więcej. Zestawy bogate w figurki zawsze wypadają drogo w tym przeliczeniu.
• Elektronika i wydruki. Silniczki, elementy świecące, nadruki zamiast naklejek — wszystko to podnosi koszt bez podnoszenia liczby części.
• Wiek zestawu. Starsze konstrukcje miały inną gęstość detalu. Porównywanie przez dekadę mówi więcej o zmianie stylu projektowania niż o cenie.

Czego używać zamiast

Jeśli pytanie brzmi „czy ta cena jest dobra”, cena za element na nie nie odpowiada — odpowiada historia cen tego konkretnego zestawu. Dlatego ocena okazji, którą liczymy, w ogóle nie bierze liczby elementów pod uwagę; opisujemy to na stronie Jak liczymy.

Cena za element zostaje jako wskaźnik pomocniczy — przydatny przy wyborze spośród podobnych, bezużyteczny jako miara okazji. Dlatego pokazujemy ją w danych zestawu, a nie przy ocenie.